---

Edit box

ข้อความ [EMO=1]

Image    อัพโหลดรูปภาพ    ลบรูปภาพนี้

บันทึก | ดูตัวอย่าง | ปิดหน้าต่างแก้ไข

---

รักแรกตอนประถมเลยคะ ประมาณป.5 แอบชอบรุ่นพี่ที่อยู่วงดุริยางค์ของโรงเรียนคะ ด้วยความที่อยู่ในวงเหมือนกัน พี่เค้าจะชอบมาแกล้ง แซวมั้ง มาหยิกแก้มมั้ง ดึงผมมั้ง อาจจะเป็นเพราะพี่เค้าชอบมาแกล้งเราบ่อยๆเราเลยชอบมั้ง ฮ่าๆๆ เคยแอบให้เพื่อนขอเบอร์พี่เค้ามาด้วย แล้วก็โทรไปขอสายพี่เค้าพอพี่เค้ารับเราก็ไม่พูด เขิลลลล สรุปก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก็เป็นแค่การแอบปลื้มเฉยๆคร้าา

---

Edit box

ข้อความ รักแรกตอนประถมเลยคะ ประมาณป.5 แอบชอบรุ่นพี่ที่อยู่วงดุริยางค์ของโรงเรียนคะ ด้วยความที่อยู่ในวงเหมือนกัน พี่เค้าจะชอบมาแกล้ง แซวมั้ง มาหยิกแก้มมั้ง ดึงผมมั้ง อาจจะเป็นเพราะพี่เค้าชอบมาแกล้งเราบ่อยๆเราเลยชอบมั้ง ฮ่าๆๆ เคยแอบให้เพื่อนขอเบอร์พี่เค้ามาด้วย แล้วก็โทรไปขอสายพี่เค้าพอพี่เค้ารับเราก็ไม่พูด เขิลลลล สรุปก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก็เป็นแค่การแอบปลื้มเฉยๆคร้าา

Image    อัพโหลดรูปภาพ    ลบรูปภาพนี้

บันทึก | ดูตัวอย่าง | ปิดหน้าต่างแก้ไข

---

รักแรกของผมเกิดขึ้นตอน ม1 คราบ ผมเป็นคนที่ไม่หล่อและไม่มั่นใจตัวเองมากในตอนนั้น ผมจึงได้แต่นั้งมองเค้าอยู่ห่างๆไม่กล้าคุยไม่กล้าทัก จนเราได้เรียนด้วยกันมากขึ้นความเขินอายเริ่มจะจางหายไป ความสนิทสนมเริ่มเข้ามาแทนที่ ผมจึงได้เป็นเพื่อนกับเค้าได้คุยกันได้ทำงานกลุ่มเดียวกันจนเรียนจบม3 ผมได้โควต้าไปเรียนที่อื่นหลังจากนั้นก็มีแต่ถามถึงกันและกันโทรหากันบ้าง นิดหน่อย จนเขาเริ่มสงสัยผมก็บอกเขาไปตรงๆคราบว่าแอบชอบมานานแล้วแต่เขาก็ได้แต่หัวเราะ ผมถามเขาว่ามันตลกมากเลยหรอ เขาว่าเขานะรู้มานานแล้ว หลังจากนั้นก็คุยกันมาเรื่อยๆได้เจอกันบ้างตอนเค้ามาเรียนพิเศษ แต่หลังจากจบม6 ก็แยกกันไปเพราะผมสอบได้ที่ มหาวิยาลัยสงขลานครินทร์ ที่จังหวัดสงขลา แต่เค้า สอบได้ที่ ม.แม่ฟ้าหลวงครับ หลังจากนั้นก็ห่างๆกันไปจนทุกวันนี้ก็ยังเป็นเพื่อนกันอยู่คราบบบบ

---

Edit box

ข้อความ รักแรกของผมเกิดขึ้นตอน ม1 คราบ ผมเป็นคนที่ไม่หล่อและไม่มั่นใจตัวเองมากในตอนนั้น ผมจึงได้แต่นั้งมองเค้าอยู่ห่างๆไม่กล้าคุยไม่กล้าทัก จนเราได้เรียนด้วยกันมากขึ้นความเขินอายเริ่มจะจางหายไป ความสนิทสนมเริ่มเข้ามาแทนที่ ผมจึงได้เป็นเพื่อนกับเค้าได้คุยกันได้ทำงานกลุ่มเดียวกันจนเรียนจบม3 ผมได้โควต้าไปเรียนที่อื่นหลังจากนั้นก็มีแต่ถามถึงกันและกันโทรหากันบ้าง นิดหน่อย จนเขาเริ่มสงสัยผมก็บอกเขาไปตรงๆคราบว่าแอบชอบมานานแล้วแต่เขาก็ได้แต่หัวเราะ ผมถามเขาว่ามันตลกมากเลยหรอ เขาว่าเขานะรู้มานานแล้ว หลังจากนั้นก็คุยกันมาเรื่อยๆได้เจอกันบ้างตอนเค้ามาเรียนพิเศษ แต่หลังจากจบม6 ก็แยกกันไปเพราะผมสอบได้ที่ มหาวิยาลัยสงขลานครินทร์ ที่จังหวัดสงขลา แต่เค้า สอบได้ที่ ม.แม่ฟ้าหลวงครับ หลังจากนั้นก็ห่างๆกันไปจนทุกวันนี้ก็ยังเป็นเพื่อนกันอยู่คราบบบบ

Image    อัพโหลดรูปภาพ    ลบรูปภาพนี้

บันทึก | ดูตัวอย่าง | ปิดหน้าต่างแก้ไข

---

รักแรกเกิดตอนม.3 คะ มีน้องม. 1 เข้ามาใหม่ เลยแอบชอบไม่เคยบอกเลย จบน้องเค้าจบม.3 ก็ย้ายโรงเรียนออกไป ไม่ได้เจออีกเลย จนเราอยู่ปี 3 เค้าก็เค้ามาอยู่ปี 1 คณะเดียวกัน เลยตัดสินใจบอกไป ก็เป็นรักแรกเรื่อยมา จนพบว่าไม่ใช่รักสุดท้าย รักแรกของเราก็จบลงตอนเราอยู่ปี 6 จนถึงตอนนี้ก็ไม่ได้เจอกันอีกเลย แต่ก็อยู่ในความทรงจำเสมอมา ^_^

---

Edit box

ข้อความ รักแรกเกิดตอนม.3 คะ มีน้องม. 1 เข้ามาใหม่ เลยแอบชอบไม่เคยบอกเลย จบน้องเค้าจบม.3 ก็ย้ายโรงเรียนออกไป ไม่ได้เจออีกเลย จนเราอยู่ปี 3 เค้าก็เค้ามาอยู่ปี 1 คณะเดียวกัน เลยตัดสินใจบอกไป ก็เป็นรักแรกเรื่อยมา จนพบว่าไม่ใช่รักสุดท้าย รักแรกของเราก็จบลงตอนเราอยู่ปี 6 จนถึงตอนนี้ก็ไม่ได้เจอกันอีกเลย แต่ก็อยู่ในความทรงจำเสมอมา ^_^

Image    อัพโหลดรูปภาพ    ลบรูปภาพนี้

บันทึก | ดูตัวอย่าง | ปิดหน้าต่างแก้ไข

---

รักแรก ที่จริงก็อาจจะเกิดมาตั้งแต่ตอนอนุบาลแล้วแหระมั่ง แต่ตอนนั้นก้อยังไม่รู้หรอกว่ารักแรกคืออะไร ที่จะมารู้จริงๆน่าจะเป็นช่วงมัธยมที่แอบปลื้มพี่คนนึง แต่พี่คนนั้นเป็นผู้หญิงนะเพราะว่าอยู่โรงเรียนหญิงล้วน^^ พี่เค้าเป็นนักดนตรีวงสตริงของโรงเรียนแล้วเค้ามาโชว์ในงานวันครบรอบของโรงเรียนก็เลยได้เห็นพี่เค้า พอตอนกีฬาสีก็ได้อยู่สีเดียวกับพี่เค้าตลอด3ปีที่อยู่ม.ต้นเลย เมื่อถึงวันเกิดพี่เค้า วันวาเลนไทน์เราก็จะเอาของไปให้พี่เค้าด้วย ถ้ามีโอกาสไหนที่เราจะได้ถ่ายรูปกับพี่เค้า เราก็จะพยายามเข้าไปขอถ่ายรูปด้วยซึ่งต้องใช้เวลาทำใจนานพอสมควรกว่าจะกล้าเข้าไป (ก็คนมันเขินหนิเนอะ แถมใจเต้นแรงอีกต่างหาก)

---

Edit box

ข้อความ รักแรก ที่จริงก็อาจจะเกิดมาตั้งแต่ตอนอนุบาลแล้วแหระมั่ง แต่ตอนนั้นก้อยังไม่รู้หรอกว่ารักแรกคืออะไร ที่จะมารู้จริงๆน่าจะเป็นช่วงมัธยมที่แอบปลื้มพี่คนนึง แต่พี่คนนั้นเป็นผู้หญิงนะเพราะว่าอยู่โรงเรียนหญิงล้วน^^ พี่เค้าเป็นนักดนตรีวงสตริงของโรงเรียนแล้วเค้ามาโชว์ในงานวันครบรอบของโรงเรียนก็เลยได้เห็นพี่เค้า พอตอนกีฬาสีก็ได้อยู่สีเดียวกับพี่เค้าตลอด3ปีที่อยู่ม.ต้นเลย เมื่อถึงวันเกิดพี่เค้า วันวาเลนไทน์เราก็จะเอาของไปให้พี่เค้าด้วย ถ้ามีโอกาสไหนที่เราจะได้ถ่ายรูปกับพี่เค้า เราก็จะพยายามเข้าไปขอถ่ายรูปด้วยซึ่งต้องใช้เวลาทำใจนานพอสมควรกว่าจะกล้าเข้าไป (ก็คนมันเขินหนิเนอะ แถมใจเต้นแรงอีกต่างหาก)

Image    อัพโหลดรูปภาพ    ลบรูปภาพนี้

บันทึก | ดูตัวอย่าง | ปิดหน้าต่างแก้ไข

---

You2play มีบัตรมาแจก 20 ใบ (10 รางวัล) ใครอยากได้ เพียงแค่...
1.กด Like ที่เพจ www.facebook.com/LoveMusicFestival ( กดแล้วนะคะูู^^ )
2.เล่าถึง "รักแรก" ของคุณ ให้ฟังหน่อย ( จะเล่าแล้วน๊า ^^ )

....."รักแรก" ของเรา เิกิดขึ้นเมื่อ 16 ปีที่แล้วค่ะ ตอนนั้น ยังไม่รู้หรอกว่าความรักมันคืออะไร ยังอยู่ ม.ต้นอยู่เลยค่ะ ไม่ได้จีบกัน ไม่ได้บอกอะไรกัน แต่รู้แต่ว่า เราอยากคุยกับผู้ชายคนนี้ อยากนั่งใกล้ๆ แอบมองเค้าตลอด ไม่ว่าเค้าจะทำอะไร ตอนนั้นเพลง สบตา กำลังดัง ประมานนั้นเลยค่ะ "เธอ เคยรู้ไหมว่าใคร เฝ้ามองตามแต่เธอไปทุกแห่ง เก็บเธอเป็นแรงให้ใจทุกวัน เก็บไว้มานาน" เขิลจังเลยค่ะ ตอนนั้นก็เปนเพื่อนกัน แต่ลึกๆแล้วเราอ่ะ ปิ้งส์เค้าจั๋งหนับมั่กๆ ไม่มีใครรู้เรื่องนี้ เก็บไว้คนเดียวยันโตเลย เวลานึกถึงเค้า จะมีความสุขมากค่ะ จำเรื่องราวในอดีตได้ชัดเจน ทุกคำพูด ทุกการกระทำ เหมือนดูหนังเรื่อง SuckSeedห่วยขั้นเทพ ยังไงยังงั้นเลย เวลาได้ยินเพลง ก่อน "ก่อนท้องฟ้าจะสดใส ก่อนความอบอุ่นของไอแดด ในใจไม่เคยมีผู้ใด..." หน้าเค้าจะลอยมา ไม่ว่าจะกี่วัน กี่เดือน กี่ปี คนๆ นี้ไม่เคยหายไปจากใจเลยค่ะ และเราก้อมีแฟนมาเรื่อยๆ บอกตรงๆ ยังไม่เคยรักใครจริงๆ สักที เพราะเหมือนมันมีอะไรค้างคาในใจมาตลอด หรืออาจเปนเพราะว่า เรารักคนๆนึงไปแล้ว และเค้าอาจจะเปนคนเดียวที่เราจะรักได้จริงๆ ในชีวิตนี้ เพราะถ้าเค้าไม่สำคัญ ถ้าเค้าไม่มีความหมาย ผ่านมา 16 ปีแล้ว ทำไมเราไม่เคยลืมเรื่องราวเกี่ยวกับเค้าได้เลย ส่วนคนที่ผ่านเข้ามาแล้วคบกัน เพิ่งเลิกกันไป เราลืมเรื่องเค้าไปง่ายๆ นึกไม่ออก ว่าเคยทำอะไรด้วยกันบ้าง แบบ งงๆ ลองทบทวนตัวเองหลายครั้งตอนนี้ก็เลยขออยู่คนเดียว เพราะไม่อยากทำร้ายใคร ถ้าไม่รักใครจริงๆ จะไม่คบผ่านๆแล้ว อย่างน้อยในใจเรา ก็จะมีเค้าคนนั้นอยู่ในใจเสมอ ไม่ว่าตอนนี้เค้าจะอยู่ที่ไหน เค้าจะทำอะไรอยู่กับใคร มีแฟนไปรึยัง เราไม่แคร์ รู้อย่างเดียวว่า เราอยากให้เค้ามีความสุขนะ ขอให้เค้าปลอดภัย ก็พอ ถ้ามีโอกาส เราก็แอบหวังว่า อะไรๆ จะวนกลับมาอีกครั้ง รอบนี้เปนตายร้ายดียังไง เราจะบอกความในใจให้เค้ารู้ให้ได้ ส่วนเค้าจะคิดยังไง ช่างหัวเค้าสิ 555 ไม่เปนไรหรอก ดีกว่าค้างคาใจไปตลอดชีวิต เราเชื่อคำพูดที่ว่า "คู่กันแล้วไม่แคล้วกัน" ถ้าเค้าเปนของเราจริงๆ เค้าคงจะกลับมาในชีวิตเราอีกครั้ง หรือเราอาจได้พบกันในวันที่ถูกที่ ถูกเวลา ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นบนโลกใบนี้ เราสัญญา เราจะรักนายแบบที่นายเป็น เราสองคนจะคู่กัน อยู่ใน มิติ ของเรา ในจินตนากาน ของเราสองคน ที่ๆ ไม่มีใครมาถึง ไม่มีใครรู้จัก มีแค่เราสองคนเท่านั้น เราจะรอ รอจนกว่าจะแน่ใจว่า ชีวิตนายมีความสุข มีคนที่ดีคอยดูแล ถึงวันนั้น เราก้ออาจจะรู้คำตอบสักทีว่า รักแท้ มันมีอยู่จริงๆ ใช่มั้ย "อยากขอบคุณ ที่โลกสร้างเธอขึ้นมา ให้ฉันได้พบเวลา ที่สดใส หากความจริง ถึงเธอจะอยู่แสนไกล ก็ยังจะคอยส่งใจไปหาเธอ ไปหาเธอ" อยากบอกว่า I remember you na ka เราจำนายได้ :) จะเก็บเธออยู่ในใจเสมอ ...ขอบคุณ You2play นะคะ ที่ทำให้ได้พูดสิ่งที่อยู่ในใจมานาน นี่คือรักแรกของเราค่ะ

---

Edit box

ข้อความ You2play มีบัตรมาแจก 20 ใบ (10 รางวัล) ใครอยากได้ เพียงแค่... 1.กด Like ที่เพจ www.facebook.com/LoveMusicFestival ( กดแล้วนะคะูู^^ ) 2.เล่าถึง "รักแรก" ของคุณ ให้ฟังหน่อย ( จะเล่าแล้วน๊า ^^ ) ....."รักแรก" ของเรา เิกิดขึ้นเมื่อ 16 ปีที่แล้วค่ะ ตอนนั้น ยังไม่รู้หรอกว่าความรักมันคืออะไร ยังอยู่ ม.ต้นอยู่เลยค่ะ ไม่ได้จีบกัน ไม่ได้บอกอะไรกัน แต่รู้แต่ว่า เราอยากคุยกับผู้ชายคนนี้ อยากนั่งใกล้ๆ แอบมองเค้าตลอด ไม่ว่าเค้าจะทำอะไร ตอนนั้นเพลง สบตา กำลังดัง ประมานนั้นเลยค่ะ "เธอ เคยรู้ไหมว่าใคร เฝ้ามองตามแต่เธอไปทุกแห่ง เก็บเธอเป็นแรงให้ใจทุกวัน เก็บไว้มานาน" เขิลจังเลยค่ะ ตอนนั้นก็เปนเพื่อนกัน แต่ลึกๆแล้วเราอ่ะ ปิ้งส์เค้าจั๋งหนับมั่กๆ ไม่มีใครรู้เรื่องนี้ เก็บไว้คนเดียวยันโตเลย เวลานึกถึงเค้า จะมีความสุขมากค่ะ จำเรื่องราวในอดีตได้ชัดเจน ทุกคำพูด ทุกการกระทำ เหมือนดูหนังเรื่อง SuckSeedห่วยขั้นเทพ ยังไงยังงั้นเลย เวลาได้ยินเพลง ก่อน "ก่อนท้องฟ้าจะสดใส ก่อนความอบอุ่นของไอแดด ในใจไม่เคยมีผู้ใด..." หน้าเค้าจะลอยมา ไม่ว่าจะกี่วัน กี่เดือน กี่ปี คนๆ นี้ไม่เคยหายไปจากใจเลยค่ะ และเราก้อมีแฟนมาเรื่อยๆ บอกตรงๆ ยังไม่เคยรักใครจริงๆ สักที เพราะเหมือนมันมีอะไรค้างคาในใจมาตลอด หรืออาจเปนเพราะว่า เรารักคนๆนึงไปแล้ว และเค้าอาจจะเปนคนเดียวที่เราจะรักได้จริงๆ ในชีวิตนี้ เพราะถ้าเค้าไม่สำคัญ ถ้าเค้าไม่มีความหมาย ผ่านมา 16 ปีแล้ว ทำไมเราไม่เคยลืมเรื่องราวเกี่ยวกับเค้าได้เลย ส่วนคนที่ผ่านเข้ามาแล้วคบกัน เพิ่งเลิกกันไป เราลืมเรื่องเค้าไปง่ายๆ นึกไม่ออก ว่าเคยทำอะไรด้วยกันบ้าง แบบ งงๆ ลองทบทวนตัวเองหลายครั้งตอนนี้ก็เลยขออยู่คนเดียว เพราะไม่อยากทำร้ายใคร ถ้าไม่รักใครจริงๆ จะไม่คบผ่านๆแล้ว อย่างน้อยในใจเรา ก็จะมีเค้าคนนั้นอยู่ในใจเสมอ ไม่ว่าตอนนี้เค้าจะอยู่ที่ไหน เค้าจะทำอะไรอยู่กับใคร มีแฟนไปรึยัง เราไม่แคร์ รู้อย่างเดียวว่า เราอยากให้เค้ามีความสุขนะ ขอให้เค้าปลอดภัย ก็พอ ถ้ามีโอกาส เราก็แอบหวังว่า อะไรๆ จะวนกลับมาอีกครั้ง รอบนี้เปนตายร้ายดียังไง เราจะบอกความในใจให้เค้ารู้ให้ได้ ส่วนเค้าจะคิดยังไง ช่างหัวเค้าสิ 555 ไม่เปนไรหรอก ดีกว่าค้างคาใจไปตลอดชีวิต เราเชื่อคำพูดที่ว่า "คู่กันแล้วไม่แคล้วกัน" ถ้าเค้าเปนของเราจริงๆ เค้าคงจะกลับมาในชีวิตเราอีกครั้ง หรือเราอาจได้พบกันในวันที่ถูกที่ ถูกเวลา ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นบนโลกใบนี้ เราสัญญา เราจะรักนายแบบที่นายเป็น เราสองคนจะคู่กัน อยู่ใน มิติ ของเรา ในจินตนากาน ของเราสองคน ที่ๆ ไม่มีใครมาถึง ไม่มีใครรู้จัก มีแค่เราสองคนเท่านั้น เราจะรอ รอจนกว่าจะแน่ใจว่า ชีวิตนายมีความสุข มีคนที่ดีคอยดูแล ถึงวันนั้น เราก้ออาจจะรู้คำตอบสักทีว่า รักแท้ มันมีอยู่จริงๆ ใช่มั้ย "อยากขอบคุณ ที่โลกสร้างเธอขึ้นมา ให้ฉันได้พบเวลา ที่สดใส หากความจริง ถึงเธอจะอยู่แสนไกล ก็ยังจะคอยส่งใจไปหาเธอ ไปหาเธอ" อยากบอกว่า I remember you na ka เราจำนายได้ :) จะเก็บเธออยู่ในใจเสมอ ...ขอบคุณ You2play นะคะ ที่ทำให้ได้พูดสิ่งที่อยู่ในใจมานาน นี่คือรักแรกของเราค่ะ

Image    อัพโหลดรูปภาพ    ลบรูปภาพนี้

บันทึก | ดูตัวอย่าง | ปิดหน้าต่างแก้ไข

---

รักแรกมันเกิดเมื่อตอน ม.2ค่ะ เรื่องมันเริ่มจากความเป็นเพื่อนเนี่ยแหละ นั่งเรียนใกล้กันทุกวัน คุยกันทุกวันเล่นกันทุกวัน สนิทกันมากขึ้นเรื่อยๆคงด้วยเพราะเรานิสัยแมนๆด้วยเรยยิ่งคุยกันง่ายๆขึ้น จนไม่รุว่ารักมันเริ่มจากตอนนั้นแต่รุตัวอีกทีก้แอบชอบเค้าเข้าแร้ว แต่เค้าก้คงไม่ได้คิดอะไร เราก้ได้แต่เก็บความรุสึกเอาไว้ จนจะจบม.3เพื่อนสนิทก้สังเกตุเหนอาการ จาเป็นเหตุให้เราจำเป็นต้องบอกความรุสึกของเราด้วยตัวของเราเองให้เค้าได้รับรู้ คงจะดีกว่าออกจากปากเพื่อนของเรา เรยตัดสินใจบอกเค้าไป เค้าก้อิ้ง เราก้ทำตัวไม่ถูก เข้าหน้ากันไม่ติดพักใหญ่ แต่สุดม้ายก้เริ่มกลับมาคุยกันได้ ก้มันยังนั่งเรียนใกล้ๆกันทุกวันนินา จนจบม.3เราตั้งใจว่าในเมื่อเค้าไม่คิดอะไรม.4เปิดเทอมมาก้หวังว่าจะลืมเพราะคงไม่ได้อยู่ห้องเดียวกันไม่ค่อยได้คุยกัน หรืออาจจะต้องเรียนกันคนละโรงเรียนด้วยซ้ำ แต่เหมือนโชคชะตาแกล้งกัน เราดันต้องมาเรียนม.4โรงเรียนเดียวกัน ห้องเดียวกัน แถมที่นั่งยังติดๆกันเอง แต่คราวนี้เราเลือกที่จะเป็นฝ่ายลืม และตั้งใจว่าจะลืมให้ได้ซะด้วย จนตั้งแต่เปิดเทอมมาไม่เคยได้คุยกันเรยด้วยซ้ำ จนวันนึงเค้าเป็นฝ่ายมาคุยกัเราก่อยแถมขอเบอเราบอกว่าขอไว้จะโทรหาเรื่องงาน แต่ เราก้ไม่ได้ให้หรอกน่ะก้คนมันตัดบัวอย่าให้เหลือใยสิ พอตอนกลางวัน เค้าก้ชูกะดาษใบนึงให้ดูแต่นั่นมันกระดาษที่เราเขียนเบอโทรเราให้กับเพื่อนของเราตอนวันเปิดเทอมนิ แล้วไปอยู่กับเค้าได้ไงล่ะ แต่ก้ช่างเหอะเค้าไม่ไม่โทรมาหรอก แต่ไม่ทันข้ามวันตอนเย็นวันนั้นฉันนั่งกินข้าวกะที่บ้านอยู่ เสียงโทรศัพท์ก้ดัง เมื่อรับสายได้ยินเสียงก้ถึงขั้นตกใจก้เราจำเสียงเค้าได้ดินิ ใจนึงก้ดีใจแต่อีกใจนึงนี่สิ จะคุยยังไงล่ะเนี่ย พ่อกะแม่นั่งจ้องหน้าอยู่ และเราก้คุยโทรศัพท์แบบคำพูดกวนสุดขีด เสียงรำคาณสุดๆๆ ก้ทำไงได้แม่จ้องขนาดนั้น เฮ้อๆ เช้าวันรุ่งขึ้นเค้าไม่มองหน้า ไม่คุย ไม่ทักเราอีกเรย แต่พอหลังๆเราก้คุยกันได้ปกติแต่ในฐานะเพื่อนร่วมห้องอ่ะนะ แต่ปฏิเสธไม่ได้เรยว่าเราไม่สามารถตัดใจลืมเค้าได้สักวัน จนม.5 เราก้ได้รุว่าเค้าไปคบกะใครคนนึงซึ่งก้คือคนที่ฉันรุจักดีเพราะเป็นเพื่อนของฉันเองตั้งแต่สมัยประถม เฮ้อๆๆ ทุกสิ่งอย่าง ความหวัง การรอคอยมาเนิ่นนานว่าสักวันจะได้มีโอกาศขอโทษเรื่งวันนั้น ได้คุยกันดีดีอีกสักครั้งกลับไม่มีอีกแร้วและตั้งแต่วันที่ฉันได้รู้ว่าเค้าได้คบกะใครคนนั้นซึ่งคือเพื่อนเก่าของฉันมันก้ทำให้ฉันต้องตัดใจให้ ถึงแม้ในใจจนปัจจุบันฉันไม่เคยลืมเค้าได้เรยสักวันเพราะเค้ายังอยู่ในความทรงจำของฉํนทุกวัน และ ตลอดไป รักแรก ถึงจะนานเพียงไรก้ยากที่จะลบเลือนออกจากหัวใจได้จิงๆ

---

Edit box

ข้อความ รักแรกมันเกิดเมื่อตอน ม.2ค่ะ เรื่องมันเริ่มจากความเป็นเพื่อนเนี่ยแหละ นั่งเรียนใกล้กันทุกวัน คุยกันทุกวันเล่นกันทุกวัน สนิทกันมากขึ้นเรื่อยๆคงด้วยเพราะเรานิสัยแมนๆด้วยเรยยิ่งคุยกันง่ายๆขึ้น จนไม่รุว่ารักมันเริ่มจากตอนนั้นแต่รุตัวอีกทีก้แอบชอบเค้าเข้าแร้ว แต่เค้าก้คงไม่ได้คิดอะไร เราก้ได้แต่เก็บความรุสึกเอาไว้ จนจะจบม.3เพื่อนสนิทก้สังเกตุเหนอาการ จาเป็นเหตุให้เราจำเป็นต้องบอกความรุสึกของเราด้วยตัวของเราเองให้เค้าได้รับรู้ คงจะดีกว่าออกจากปากเพื่อนของเรา เรยตัดสินใจบอกเค้าไป เค้าก้อิ้ง เราก้ทำตัวไม่ถูก เข้าหน้ากันไม่ติดพักใหญ่ แต่สุดม้ายก้เริ่มกลับมาคุยกันได้ ก้มันยังนั่งเรียนใกล้ๆกันทุกวันนินา จนจบม.3เราตั้งใจว่าในเมื่อเค้าไม่คิดอะไรม.4เปิดเทอมมาก้หวังว่าจะลืมเพราะคงไม่ได้อยู่ห้องเดียวกันไม่ค่อยได้คุยกัน หรืออาจจะต้องเรียนกันคนละโรงเรียนด้วยซ้ำ แต่เหมือนโชคชะตาแกล้งกัน เราดันต้องมาเรียนม.4โรงเรียนเดียวกัน ห้องเดียวกัน แถมที่นั่งยังติดๆกันเอง แต่คราวนี้เราเลือกที่จะเป็นฝ่ายลืม และตั้งใจว่าจะลืมให้ได้ซะด้วย จนตั้งแต่เปิดเทอมมาไม่เคยได้คุยกันเรยด้วยซ้ำ จนวันนึงเค้าเป็นฝ่ายมาคุยกัเราก่อยแถมขอเบอเราบอกว่าขอไว้จะโทรหาเรื่องงาน แต่ เราก้ไม่ได้ให้หรอกน่ะก้คนมันตัดบัวอย่าให้เหลือใยสิ พอตอนกลางวัน เค้าก้ชูกะดาษใบนึงให้ดูแต่นั่นมันกระดาษที่เราเขียนเบอโทรเราให้กับเพื่อนของเราตอนวันเปิดเทอมนิ แล้วไปอยู่กับเค้าได้ไงล่ะ แต่ก้ช่างเหอะเค้าไม่ไม่โทรมาหรอก แต่ไม่ทันข้ามวันตอนเย็นวันนั้นฉันนั่งกินข้าวกะที่บ้านอยู่ เสียงโทรศัพท์ก้ดัง เมื่อรับสายได้ยินเสียงก้ถึงขั้นตกใจก้เราจำเสียงเค้าได้ดินิ ใจนึงก้ดีใจแต่อีกใจนึงนี่สิ จะคุยยังไงล่ะเนี่ย พ่อกะแม่นั่งจ้องหน้าอยู่ และเราก้คุยโทรศัพท์แบบคำพูดกวนสุดขีด เสียงรำคาณสุดๆๆ ก้ทำไงได้แม่จ้องขนาดนั้น เฮ้อๆ เช้าวันรุ่งขึ้นเค้าไม่มองหน้า ไม่คุย ไม่ทักเราอีกเรย แต่พอหลังๆเราก้คุยกันได้ปกติแต่ในฐานะเพื่อนร่วมห้องอ่ะนะ แต่ปฏิเสธไม่ได้เรยว่าเราไม่สามารถตัดใจลืมเค้าได้สักวัน จนม.5 เราก้ได้รุว่าเค้าไปคบกะใครคนนึงซึ่งก้คือคนที่ฉันรุจักดีเพราะเป็นเพื่อนของฉันเองตั้งแต่สมัยประถม เฮ้อๆๆ ทุกสิ่งอย่าง ความหวัง การรอคอยมาเนิ่นนานว่าสักวันจะได้มีโอกาศขอโทษเรื่งวันนั้น ได้คุยกันดีดีอีกสักครั้งกลับไม่มีอีกแร้วและตั้งแต่วันที่ฉันได้รู้ว่าเค้าได้คบกะใครคนนั้นซึ่งคือเพื่อนเก่าของฉันมันก้ทำให้ฉันต้องตัดใจให้ ถึงแม้ในใจจนปัจจุบันฉันไม่เคยลืมเค้าได้เรยสักวันเพราะเค้ายังอยู่ในความทรงจำของฉํนทุกวัน และ ตลอดไป [EMO=5][EMO=5][EMO=5] รักแรก ถึงจะนานเพียงไรก้ยากที่จะลบเลือนออกจากหัวใจได้จิงๆ

Image    อัพโหลดรูปภาพ    ลบรูปภาพนี้

บันทึก | ดูตัวอย่าง | ปิดหน้าต่างแก้ไข

---

รักเเรกเหรอค่ะตอนม.1 มีเพื่อนอยู่1 คน(เเต่เปงผู้หยิง ฮ่าๆ)
ตอนนั้นยังไม่รู้หรอกค่ะว่าเป็นความรักเเต่พอเพื่อนคนนี้ทำให้เรารู้สึกดีมากก้อตอนที่โดนอาจารย์จับได้ว่าลอกข้อสอบเพื่อนฮ่าๆ เเละเขาคนนี้ย้อมรับผิดแทนโดยที่ไปพบอาจารย์โดยไม่บอกเราเเต่อาจารย์เขารู้ว่าที่จริงเป็นเราที่ลอกข้อสอบเราก็ไปยอมรับว่าลอกอาจารย์ก็เล่าให้ฟังว่าเพื่อนของเราคนนี้รับผิดแทนเลยถูกลงโทษกันทั้งคู่ 555 เราเรยรู้สึกซึ้งมากกับการกระทำของเขา เเบบ งง?? ว่าทำไมเขาถึงยอมรับผิดแทนเรา((เเต่ก็แอบรักเขาไปเเร้ว..))
มารู้อีกทีก็ตอนที่เขาต้องย้ายไปเรียนที่อื่นเขาเขียนจดหมายเล็กๆเเร้ว
บอกความรู้สึกให้เราฟังว่าเขารักเรา*((*เเต่ด้วยความที่ต้องเเยกกันไปเรยไม่กล้าคิดอ่ะไรต่อเลยเป็นได้เเค่ความรักที่เกิดจากมิตรภาพที่ดีมากๆในช่วงนั้น>>
เเต่ ปัจจุบันนี้ก็ยังติดต่อกันอยู่เรื่อยค่ะ

---

Edit box

ข้อความ รักเเรกเหรอค่ะตอนม.1 มีเพื่อนอยู่1 คน(เเต่เปงผู้หยิง ฮ่าๆ)[EMO=6] ตอนนั้นยังไม่รู้หรอกค่ะว่าเป็นความรักเเต่พอเพื่อนคนนี้ทำให้เรารู้สึกดีมากก้อตอนที่โดนอาจารย์จับได้ว่าลอกข้อสอบเพื่อนฮ่าๆ เเละเขาคนนี้ย้อมรับผิดแทนโดยที่ไปพบอาจารย์โดยไม่บอกเราเเต่อาจารย์เขารู้ว่าที่จริงเป็นเราที่ลอกข้อสอบเราก็ไปยอมรับว่าลอกอาจารย์ก็เล่าให้ฟังว่าเพื่อนของเราคนนี้รับผิดแทนเลยถูกลงโทษกันทั้งคู่ 555 เราเรยรู้สึกซึ้งมากกับการกระทำของเขา เเบบ งง?? ว่าทำไมเขาถึงยอมรับผิดแทนเรา((เเต่ก็แอบรักเขาไปเเร้ว..)) มารู้อีกทีก็ตอนที่เขาต้องย้ายไปเรียนที่อื่นเขาเขียนจดหมายเล็กๆเเร้ว บอกความรู้สึกให้เราฟังว่าเขารักเรา*((*เเต่ด้วยความที่ต้องเเยกกันไปเรยไม่กล้าคิดอ่ะไรต่อเลยเป็นได้เเค่ความรักที่เกิดจากมิตรภาพที่ดีมากๆในช่วงนั้น>> เเต่ ปัจจุบันนี้ก็ยังติดต่อกันอยู่เรื่อยค่ะ[EMO=6][EMO=6]

Image    อัพโหลดรูปภาพ    ลบรูปภาพนี้

บันทึก | ดูตัวอย่าง | ปิดหน้าต่างแก้ไข

---

รักแรกบริสุทธิ์และน่ารักมาก เป็นความรักที่โตมากกว่าอายุ ตอนนั้นเราอยู่ม.1แล้วพี่เค้าอยู่ม.2 เราติดต่อกันผ่านจดหมาย ซึ่งเราเองมีเพื่อนที่เรียนอยู่ห้องเดียวกับเค้า เราจะฝากจดหมายที่เขียนไปหาพี่เค้าผ่านเพื่อน พี่เค้าใจดี น่ารัก อารมณ์ดี เราเจอกันทุกครั้งต่อหน้าเพื่อน เราจะเขินกัน แต่จะมีความสุขมากเวลาอ่านจดหมายที่เขียนไปมา จดหมายทุกฉบับเราเก็บไว้เป็นอย่างดี จะบอกว่าเราสองคนเจอกันได้ไง อาจจะตลกที่เรา...เถียงกันไป เถียงกันมา แกล้งกันไป แกล้งกันมา จนเมื่อวันนึงเค้าย้ายไปเรียนที่อื่น ทำให้เรารุ้ว่าเค้าเริ่มสำคัญกับเรา เราคบกันได้ 2 ปี พอดีพี่เค้าย้ายไปเรียนที่อื่น ความรุ้สึกตอนนั้นเศร้ามาก แต่ก้อมีความสุข...
เมื่อปลายปี 2553 เราได้ข่าวจากเพื่อนว่าพี่เค้า...เสียไปแล้ว...เค้าเสียไปจากอุบัติเหตุ รู้สึกใจหายเพราะเราไม่ได้เจอ และไม่ได้ติดต่อกันเลย มันหวิวในใจ แม้ตอนนั้นมันจะผ่านมานานก็เถอะ แต่มันอดนึกไม่ได้ว่าเค้าคือ รักแรก...ที่ไม่ทำให้เสียใจ มันกลับให้เรารุ้สึกดีมากที่เคยรักคนๆนึงจากหัวใจ
หลับให้สบายนะ...ลี

---

Edit box

ข้อความ รักแรกบริสุทธิ์และน่ารักมาก เป็นความรักที่โตมากกว่าอายุ ตอนนั้นเราอยู่ม.1แล้วพี่เค้าอยู่ม.2 เราติดต่อกันผ่านจดหมาย ซึ่งเราเองมีเพื่อนที่เรียนอยู่ห้องเดียวกับเค้า เราจะฝากจดหมายที่เขียนไปหาพี่เค้าผ่านเพื่อน พี่เค้าใจดี น่ารัก อารมณ์ดี เราเจอกันทุกครั้งต่อหน้าเพื่อน เราจะเขินกัน แต่จะมีความสุขมากเวลาอ่านจดหมายที่เขียนไปมา จดหมายทุกฉบับเราเก็บไว้เป็นอย่างดี จะบอกว่าเราสองคนเจอกันได้ไง อาจจะตลกที่เรา...เถียงกันไป เถียงกันมา แกล้งกันไป แกล้งกันมา จนเมื่อวันนึงเค้าย้ายไปเรียนที่อื่น ทำให้เรารุ้ว่าเค้าเริ่มสำคัญกับเรา เราคบกันได้ 2 ปี พอดีพี่เค้าย้ายไปเรียนที่อื่น ความรุ้สึกตอนนั้นเศร้ามาก แต่ก้อมีความสุข... เมื่อปลายปี 2553 เราได้ข่าวจากเพื่อนว่าพี่เค้า...เสียไปแล้ว...เค้าเสียไปจากอุบัติเหตุ รู้สึกใจหายเพราะเราไม่ได้เจอ และไม่ได้ติดต่อกันเลย มันหวิวในใจ แม้ตอนนั้นมันจะผ่านมานานก็เถอะ แต่มันอดนึกไม่ได้ว่าเค้าคือ รักแรก...ที่ไม่ทำให้เสียใจ มันกลับให้เรารุ้สึกดีมากที่เคยรักคนๆนึงจากหัวใจ หลับให้สบายนะ...ลี

Image    อัพโหลดรูปภาพ    ลบรูปภาพนี้

บันทึก | ดูตัวอย่าง | ปิดหน้าต่างแก้ไข

---

1.กด Like ที่เพจ www.facebook.com/LoveMusicFestival(กดแล้วนะคะูู)
2.เล่าถึง "รักแรก" ของคุณ ให้ฟังหน่อย

รักครั้งแรก Music Of love เพราะสมัยเรียนวิทยาลัย ก็รู้จักกัน พัก หอพักเดียวกัน
สมัยนั้นไม่ค่อยมี ซีดี มีแต่เทปคลาสเซต ซึ่งเราเป็นคนชอบฟังเพลง เขาก็ไม่ค่อยกล้ามาคุยด้วย ตอนแรกๆๆให้เพื่อนมายืมเทปคลาสเซตไปฟัง และมีที่ฮามาก คือ เอาบัตรนักเรียนมาแล้วบอกว่า เอาไว้มัดจำ ขอยืมเทปคลาสเซตไปฟังอีกประมาณนี้คะ หลังก็มาคุยด้วยมายืมบ่อยขึ้น มาเปลี่ยนเทปคลาสเซตอยู่เป็นประจำ ซื้อข้าวมาให้ทานบ้างอะไรบ้าง และแล้วก็เป็นแฟนกัน ต้องขอบคุณบทเพลงที่ไพเราะนะคะ ทำให้เรามีรักครั้งแรกกับ
Music Of love นะนี่ ...
อยากจะบอกว่า มันเป็นความทรงจำที่ดีและน่ารักในสมัยนั้น จดจำอยู่คะ

บรรยายโดย gusbel724

---

Edit box

ข้อความ 1.กด Like ที่เพจ www.facebook.com/LoveMusicFestival(กดแล้วนะคะูู) 2.เล่าถึง "รักแรก" ของคุณ ให้ฟังหน่อย รักครั้งแรก Music Of love เพราะสมัยเรียนวิทยาลัย ก็รู้จักกัน พัก หอพักเดียวกัน สมัยนั้นไม่ค่อยมี ซีดี มีแต่เทปคลาสเซต ซึ่งเราเป็นคนชอบฟังเพลง เขาก็ไม่ค่อยกล้ามาคุยด้วย ตอนแรกๆๆให้เพื่อนมายืมเทปคลาสเซตไปฟัง และมีที่ฮามาก คือ เอาบัตรนักเรียนมาแล้วบอกว่า เอาไว้มัดจำ ขอยืมเทปคลาสเซตไปฟังอีกประมาณนี้คะ หลังก็มาคุยด้วยมายืมบ่อยขึ้น มาเปลี่ยนเทปคลาสเซตอยู่เป็นประจำ ซื้อข้าวมาให้ทานบ้างอะไรบ้าง และแล้วก็เป็นแฟนกัน ต้องขอบคุณบทเพลงที่ไพเราะนะคะ ทำให้เรามีรักครั้งแรกกับ Music Of love นะนี่ ... อยากจะบอกว่า มันเป็นความทรงจำที่ดีและน่ารักในสมัยนั้น จดจำอยู่คะ บรรยายโดย gusbel724

Image    อัพโหลดรูปภาพ    ลบรูปภาพนี้

บันทึก | ดูตัวอย่าง | ปิดหน้าต่างแก้ไข

---

==>รักแรก เกิดขึ้นที่โรงเรียนมัธยม เธอคือรุ่นน้องของฉัน ในตอนแรก ฉันมองว่า "รักแรก คือ การรอคอย" เพราะเป็นการแอบชอบ จนวันหนึ่ง เธอก็ได้รับรู้ความรู้สึกของฉัน แต่เธอปฏิเสธและขอให้เราเป็นพี่น้องกันดีกว่า ฉันก็ยอมรับมันได้ แต่ในใจก็ยังคงรอคอยอย่างมีความหวัง
==>เวลาผ่านไป เธอก็มีใครหลายคนที่ผ่านเข้ามา แล้วฉันเองก็เป็นที่ปรึกษาของเธอ ครั้งหนึ่ง เธอคบกับคนที่ฉันรู้จัก ยิ่งต้องเห็นเธอกับเขา ยิ่งทำให้เจ็บปวด จากเหตุการณ์นี้ ฉันมองว่า "รักแรก คือ ความเสียใจ" แต่ฉันก็ยังคงรอคอยเธอต่อไป
==>จนเวลาผ่านไป เกือบ 5 ปี เมื่อฉันเข้ามหาวิทยาลัย ฉันยังคงรอเธอ ยังคงเป็นที่ปรึกษาให้เธออยู่เสมอ จนวันนึงเธอเสียใจกับความรักที่มันทำร้ายเธอ เธอจึงได้ตกลงคบกับฉัน ฉันรู้สึกว่า "ความรัก คือ ความสุข สมหวัง"
==>คบได้ไม่นาน ฉันก็รับรู้ว่าเธอมีคนอื่น ฉันเจ็บปวดมากแต่ก็ไม่เป็นไร เธอคงไม่ทำอีกแล้ว "ความรัก คือ การให้อภัย"
==>เมื่อกลับมาคบกันอีกครั้ง ฉันรับรู้ว่าเธอพยายามทำทุกอย่างเพื่อลบสิ่งที่เธอทำร้ายฉัน แต่ความไว้ใจที่ฉันมีต่อเธอกลับไม่เหลืออีกแล้ว จนในที่สุด เราก็ต้องเลิกกัน "รัก คือ การจากลา"
*ต้องขอขอบคุณความรักที่ผ่านมาเหล่านี้ ที่ทำให้ฉันเจอคนดีดีในวันนี้"......
==>ต่อไปนี้ "ความรักของฉัน คือ ความเข้าใจ"

---

Edit box

ข้อความ ==>รักแรก เกิดขึ้นที่โรงเรียนมัธยม เธอคือรุ่นน้องของฉัน ในตอนแรก ฉันมองว่า "รักแรก คือ การรอคอย" เพราะเป็นการแอบชอบ จนวันหนึ่ง เธอก็ได้รับรู้ความรู้สึกของฉัน แต่เธอปฏิเสธและขอให้เราเป็นพี่น้องกันดีกว่า ฉันก็ยอมรับมันได้ แต่ในใจก็ยังคงรอคอยอย่างมีความหวัง ==>เวลาผ่านไป เธอก็มีใครหลายคนที่ผ่านเข้ามา แล้วฉันเองก็เป็นที่ปรึกษาของเธอ ครั้งหนึ่ง เธอคบกับคนที่ฉันรู้จัก ยิ่งต้องเห็นเธอกับเขา ยิ่งทำให้เจ็บปวด จากเหตุการณ์นี้ ฉันมองว่า "รักแรก คือ ความเสียใจ" แต่ฉันก็ยังคงรอคอยเธอต่อไป ==>จนเวลาผ่านไป เกือบ 5 ปี เมื่อฉันเข้ามหาวิทยาลัย ฉันยังคงรอเธอ ยังคงเป็นที่ปรึกษาให้เธออยู่เสมอ จนวันนึงเธอเสียใจกับความรักที่มันทำร้ายเธอ เธอจึงได้ตกลงคบกับฉัน ฉันรู้สึกว่า "ความรัก คือ ความสุข สมหวัง" ==>คบได้ไม่นาน ฉันก็รับรู้ว่าเธอมีคนอื่น ฉันเจ็บปวดมากแต่ก็ไม่เป็นไร เธอคงไม่ทำอีกแล้ว "ความรัก คือ การให้อภัย" ==>เมื่อกลับมาคบกันอีกครั้ง ฉันรับรู้ว่าเธอพยายามทำทุกอย่างเพื่อลบสิ่งที่เธอทำร้ายฉัน แต่ความไว้ใจที่ฉันมีต่อเธอกลับไม่เหลืออีกแล้ว จนในที่สุด เราก็ต้องเลิกกัน "รัก คือ การจากลา" *ต้องขอขอบคุณความรักที่ผ่านมาเหล่านี้ ที่ทำให้ฉันเจอคนดีดีในวันนี้"...... ==>ต่อไปนี้ "ความรักของฉัน คือ ความเข้าใจ"<==

Image    อัพโหลดรูปภาพ    ลบรูปภาพนี้

บันทึก | ดูตัวอย่าง | ปิดหน้าต่างแก้ไข

---

รักครั้งแรก เกิดขึ้นตอนอยู่มหาวิทยาลัย เป็นเหมือนรักแรกพบที่มองไม่ชัดเพราะไม่ใส่แว่น แต่รู้สึกว่าคนนี้ใช่แน่ๆ แล้วก็ติดต่อกันเรื่อยมาๆ เป็นเพื่อนสนิทที่รู้ใจมา 7 ปี จนกระทั่งถึงปัจจุบัน ^^ รัก...เป็นห่วงเค้าเสมอ ...รัก...คิดถึงเค้าตลอด... รัก อยากเจอหน้าเค้าทุกๆวัน... รัก...จริงๆ ^^

---

Edit box

ข้อความ รักครั้งแรก เกิดขึ้นตอนอยู่มหาวิทยาลัย เป็นเหมือนรักแรกพบที่มองไม่ชัดเพราะไม่ใส่แว่น แต่รู้สึกว่าคนนี้ใช่แน่ๆ แล้วก็ติดต่อกันเรื่อยมาๆ เป็นเพื่อนสนิทที่รู้ใจมา 7 ปี จนกระทั่งถึงปัจจุบัน ^^ รัก...เป็นห่วงเค้าเสมอ ...รัก...คิดถึงเค้าตลอด... รัก อยากเจอหน้าเค้าทุกๆวัน... รัก...จริงๆ ^^

Image    อัพโหลดรูปภาพ    ลบรูปภาพนี้

บันทึก | ดูตัวอย่าง | ปิดหน้าต่างแก้ไข

---

รักครั้งแรกของผมเกิดขึ้นเมื่อตอนป.5 เป็นรักที่บริสุทธิ์ มีแต่การให้ และ รักด้วยใจที่แท้จริง เรื่องมีอยุ่ว่า ผมกะเพื่อนสนิทต่างชอบผู้หญิงคนเด๊วกันเธอเป็นเพื่อนร่วมห้องที่น่ารักมาก เราจึงแยกกันจีบเธอแต่เราไม่เคยบอกกันเลยนะว่า ชอบผู้หญิงคนเด๊วกัน สมัยนั้นผมนี้หน้าตาไม่ดีเลย เพื่อนผมหล่อกว่ามาก แต่อย่างว่านะมันดันมาตรง กะสำนวนโบราณไทยที่ว่า คารมเป็นต่อรูปหล่อเป็นรอง 555 คือผมคารมดีอะนะ แล้วผมก็ได้คบกับเธอ ในระยะเวลา2ปี ที่เรียนด้วยกัน เราก็รู้ว่าเธอเป็นคนดีมากช่วยสอนการบ้าน ช่วยทำงานต่างๆ ความรู้สึกชอบก็เกิดเป็นความรักในสมัยเด็ก พอจะจบ ป.6 แล้วก็จะจากกันเพื่อแยกย้ายไปเรียนต่อ ม.1 กันผมก็เอาเสื้อ นร.ไปให้เธอเขียน ข้อความที่เธอเขียนผมยังจำได้จนทุกวันนี้เลย มีแต่ความห่วงใย มีแต่ใจคิดถึงกัน มีแต่ความผูกพันธ์ รักกันด้วยใจ แล้วเราก็จากกันไปด้วยดี เธอจึงเป็น First love ของผม และผมจะจดจำเธอตลอดไป......

---

Edit box

ข้อความ รักครั้งแรกของผมเกิดขึ้นเมื่อตอนป.5 เป็นรักที่บริสุทธิ์ มีแต่การให้ และ รักด้วยใจที่แท้จริง เรื่องมีอยุ่ว่า ผมกะเพื่อนสนิทต่างชอบผู้หญิงคนเด๊วกันเธอเป็นเพื่อนร่วมห้องที่น่ารักมาก เราจึงแยกกันจีบเธอแต่เราไม่เคยบอกกันเลยนะว่า ชอบผู้หญิงคนเด๊วกัน สมัยนั้นผมนี้หน้าตาไม่ดีเลย เพื่อนผมหล่อกว่ามาก แต่อย่างว่านะมันดันมาตรง กะสำนวนโบราณไทยที่ว่า คารมเป็นต่อรูปหล่อเป็นรอง 555 คือผมคารมดีอะนะ แล้วผมก็ได้คบกับเธอ ในระยะเวลา2ปี ที่เรียนด้วยกัน เราก็รู้ว่าเธอเป็นคนดีมากช่วยสอนการบ้าน ช่วยทำงานต่างๆ ความรู้สึกชอบก็เกิดเป็นความรักในสมัยเด็ก พอจะจบ ป.6 แล้วก็จะจากกันเพื่อแยกย้ายไปเรียนต่อ ม.1 กันผมก็เอาเสื้อ นร.ไปให้เธอเขียน ข้อความที่เธอเขียนผมยังจำได้จนทุกวันนี้เลย มีแต่ความห่วงใย มีแต่ใจคิดถึงกัน มีแต่ความผูกพันธ์ รักกันด้วยใจ แล้วเราก็จากกันไปด้วยดี เธอจึงเป็น First love ของผม และผมจะจดจำเธอตลอดไป......

Image    อัพโหลดรูปภาพ    ลบรูปภาพนี้

บันทึก | ดูตัวอย่าง | ปิดหน้าต่างแก้ไข

---

ีรักครั้งแรกของผมเกิดขึ้นเมื่อ 4 ปีก่อนในตอนนั้นผมยังเรียนอยู่มัธยมชายล้วนแห่งหนึ่ง ผมเป็นคนนิ่งๆ ไม่เคยจีบสาวคนไหนเลย ไม่เคยขอเบอร์ผู้หญิงคนไหนเลย แต่แล้วผมก็บังเอิญได้รู้จักกับผู้หญิงคนนึง เธออายุน้อยกว่าผม 2 ปี บ้านเธอเปิดร้านหนังสือกาตูนแล้วผมก็ชอบอ่านกาตูนมาก ผมก็เลยเป็นลูกค้าประจำกับร้านกาตูนนั้นแล้วได้รู้จักกับเจ้าของร้านซึ่งเขาเป็นน้าของเธอคนนี้ ซึ่งผมจะพบเธอบ่อยๆเวลาเธอกลับมาจากโรงเรียนเธอจะช่วยน้าของเธอ ก็ทำให้เราได้พูดคุยกันบ้าง แต่ผมก็ไม่ได้จีบเธอนะครับ แต่มีอยู่วันหนึ่งผมจะไปซื้อของที่ห้างแห่งหนึ่งในตอนเช้าผมก็ไปคืนหนังสือกาตูนตามปกติแต่แล้วผมก็บังเอิญเจอแม่ของเธอจะส่งเธอไปซ้อมเต้นหลีดแถวๆห้างที่ผมจะไปพอดี เขาก็เลยให้ผมช่วยพาเธอไปส่งครับ แล้วความรักของเราทั้งสองก่อเริ่มก่อตัวขึ้นในวันนั้น เราได้แลกเบอร์โทรกันเพราะว่าเราจะต้องกลับพร้อมกัน หลังจากนั้นมาเราก็ติดต่อกันตลอด ผมส่ง sms หวานๆเน่าๆให้เธอบ้าง เธอก็พยายามหาทางให้เราได้เจอได้คุยกันบ้าง จนผ่านไปได้ประมาณ 3 เดือน ผมก็ตัดสินใจที่จะขอเธอเป็นแฟน ในวันนั้นเป็นวันเกิดเธอครับ ผมชวนเธอไปดูหนังจำได้ดีเลยครับเรื่องนั้นคือเรื่อง เข็มทิศทองคำครับ เราไปดูที่พารากอน รอบประมาณ 11 โมงเกือบๆเที่ยงครับผมขอเธอเป็นแฟนในโรงหนังนี่แหละครับ โดยการที่หลังจากหนังจบผมก็บอกเธอว่าให้รอคนอื่นออกไปให้หมดก่อน วันนั้นผมเตรียมกุหลาบสีแดง 3 ดอกเอาไว้ในกระเป๋าครับ หลังจากจบแล้วผมก็เอาดอกกุหลาบออกมาแล้วก้ยื่นให้เธอ แล้วผมก็บอกถึงความหมายของดอกกุหลาบว่า กุหลาบดอกแรกหมายถึงรักแรกพบ กุหลาบดอกที่ 2 หมายถึงความรู้สึกดีๆที่มอบให้ กุหลาบดอกที่ 3 หมายความว่า "ผมรักคุณ" นั้นแหละครับหลังจากนั้นมาเราก็เป็นแฟนกัน เราก็คบกันมาได้ประมาณ 3 ปีครับ ช่วงเวลานั้นเป็นช่วงเวลาที่ผมมีความสุขมาก เรารักกันมากนะครับ เราร่วมทุกข์ร่วมสุขผ่านเรื่องราวต่างๆมากมาย ทุกวันนี้ผมยังคงรักเขาอยู่ถึงแม้ว่าตอนนี้เราจะเลิกกันแล้ว เนื่องด้วยเขาไปเจอสังคมใหม่ๆในมหาวิทยาลัยแล้วเราก็เริ่มห่างกัน ผมก็เข้าใจเข้าแหละครับ ตอนแรกมันก็เจ็บนะครับที่ต้องเลิกกับเขา แต่ตอนนี้ผมก็รู้สึกว่าถ้ายังฝืนคบกันต่อไป เขาก็ไม่มีความสุขเราก็จะไม่มีความสุขไปด้วย ทุกวันนี้ผมก็เลยให้เธอมีชีวิตในแบบนี้ที่เธอต้องการแหละครับ ถึงแม้ผมจะเจ็บ จะเหงาบ้าง แต่อย่างน้อยผมก็ยังรู้ว่าเธอมีความสุขเท่านี้ผมก็พอใจแล้วครับ...นี่ครับรักครั้งแรกของผม ซึ่งปัจจุบันก็ยังคงเป็นรักเดียวที่ผมมีครับ ^^

---

Edit box

ข้อความ ีรักครั้งแรกของผมเกิดขึ้นเมื่อ 4 ปีก่อนในตอนนั้นผมยังเรียนอยู่มัธยมชายล้วนแห่งหนึ่ง ผมเป็นคนนิ่งๆ ไม่เคยจีบสาวคนไหนเลย ไม่เคยขอเบอร์ผู้หญิงคนไหนเลย แต่แล้วผมก็บังเอิญได้รู้จักกับผู้หญิงคนนึง เธออายุน้อยกว่าผม 2 ปี บ้านเธอเปิดร้านหนังสือกาตูนแล้วผมก็ชอบอ่านกาตูนมาก ผมก็เลยเป็นลูกค้าประจำกับร้านกาตูนนั้นแล้วได้รู้จักกับเจ้าของร้านซึ่งเขาเป็นน้าของเธอคนนี้ ซึ่งผมจะพบเธอบ่อยๆเวลาเธอกลับมาจากโรงเรียนเธอจะช่วยน้าของเธอ ก็ทำให้เราได้พูดคุยกันบ้าง แต่ผมก็ไม่ได้จีบเธอนะครับ แต่มีอยู่วันหนึ่งผมจะไปซื้อของที่ห้างแห่งหนึ่งในตอนเช้าผมก็ไปคืนหนังสือกาตูนตามปกติแต่แล้วผมก็บังเอิญเจอแม่ของเธอจะส่งเธอไปซ้อมเต้นหลีดแถวๆห้างที่ผมจะไปพอดี เขาก็เลยให้ผมช่วยพาเธอไปส่งครับ แล้วความรักของเราทั้งสองก่อเริ่มก่อตัวขึ้นในวันนั้น เราได้แลกเบอร์โทรกันเพราะว่าเราจะต้องกลับพร้อมกัน หลังจากนั้นมาเราก็ติดต่อกันตลอด ผมส่ง sms หวานๆเน่าๆให้เธอบ้าง เธอก็พยายามหาทางให้เราได้เจอได้คุยกันบ้าง จนผ่านไปได้ประมาณ 3 เดือน ผมก็ตัดสินใจที่จะขอเธอเป็นแฟน ในวันนั้นเป็นวันเกิดเธอครับ ผมชวนเธอไปดูหนังจำได้ดีเลยครับเรื่องนั้นคือเรื่อง เข็มทิศทองคำครับ เราไปดูที่พารากอน รอบประมาณ 11 โมงเกือบๆเที่ยงครับผมขอเธอเป็นแฟนในโรงหนังนี่แหละครับ โดยการที่หลังจากหนังจบผมก็บอกเธอว่าให้รอคนอื่นออกไปให้หมดก่อน วันนั้นผมเตรียมกุหลาบสีแดง 3 ดอกเอาไว้ในกระเป๋าครับ หลังจากจบแล้วผมก็เอาดอกกุหลาบออกมาแล้วก้ยื่นให้เธอ แล้วผมก็บอกถึงความหมายของดอกกุหลาบว่า กุหลาบดอกแรกหมายถึงรักแรกพบ กุหลาบดอกที่ 2 หมายถึงความรู้สึกดีๆที่มอบให้ กุหลาบดอกที่ 3 หมายความว่า "ผมรักคุณ" นั้นแหละครับหลังจากนั้นมาเราก็เป็นแฟนกัน เราก็คบกันมาได้ประมาณ 3 ปีครับ ช่วงเวลานั้นเป็นช่วงเวลาที่ผมมีความสุขมาก เรารักกันมากนะครับ เราร่วมทุกข์ร่วมสุขผ่านเรื่องราวต่างๆมากมาย ทุกวันนี้ผมยังคงรักเขาอยู่ถึงแม้ว่าตอนนี้เราจะเลิกกันแล้ว เนื่องด้วยเขาไปเจอสังคมใหม่ๆในมหาวิทยาลัยแล้วเราก็เริ่มห่างกัน ผมก็เข้าใจเข้าแหละครับ ตอนแรกมันก็เจ็บนะครับที่ต้องเลิกกับเขา แต่ตอนนี้ผมก็รู้สึกว่าถ้ายังฝืนคบกันต่อไป เขาก็ไม่มีความสุขเราก็จะไม่มีความสุขไปด้วย ทุกวันนี้ผมก็เลยให้เธอมีชีวิตในแบบนี้ที่เธอต้องการแหละครับ ถึงแม้ผมจะเจ็บ จะเหงาบ้าง แต่อย่างน้อยผมก็ยังรู้ว่าเธอมีความสุขเท่านี้ผมก็พอใจแล้วครับ...นี่ครับรักครั้งแรกของผม ซึ่งปัจจุบันก็ยังคงเป็นรักเดียวที่ผมมีครับ ^^

Image    อัพโหลดรูปภาพ    ลบรูปภาพนี้

บันทึก | ดูตัวอย่าง | ปิดหน้าต่างแก้ไข

---

รักแรกก็ตอนอยู่มหาลัยนี่แหละค่ะ ชอบรุ่นพี่อยู่คนนึง ตอนแรกก็ไม่ได้รู้สึกอะไรหรอกแต่ด้วยความที่ต้องทำกิจกรรมด้วยกันบ่อย คุยกันบ่อย แล้วก็ไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อย สุดท้ายไปชอบเค้าตอนไหนยังไม่รู้เลย ด้วยความที่เค้าก็ไว้ใจเราเลยคุยกันบ่อยมากแล้วก็สนิทกันมากค่ะ ตอนแรกที่ยังไม่รู้ว่าตัวเองก็ชอบเค้าเหมือนกันเราก็ช่วยเค้าจีบเพื่อนเราคนนึง สุดท้ายเค้าก็จีบไม่ติด เราก็ยังคุยกันตลอด ออกจะมากกว่าเพื่อนทั่วไปคุยกันด้วยซ้ำแล้วเราก็บอกชอบเค้าไป เค้าหัวเราะแล้วไม่ตอบอะไร แต่ก็ยังคุยกันทุกวันเหมือนเดิม ซักพักเราก็ไปรู้มาว่ามีดาวคณะรุ่นเดียวกับเรามาจีบเค้า เค้าก็ตกลงเป็นแฟนกันไป เราก็วาดรูปเหมือนให้เค้าเป็นของขวัญวันเกิดแล้วหลังจากนั้นก็เลยไม่รับโทรศัพท์เค้าอีกเป็นปี แต่เราก็ยังรู้ความเคลื่อนไหวของเค้าจากคนอื่นบ้าง แล้วเราก็รู้ว่าเค้ามีปัญหากับแฟนแรงมากเรื่องที่เค้าทำงานแล้วไม่มีเวลาให้ ก็เลยตัดสินใจโทรไปเพราะรู้ว่าเค้าคงไม่มีใครให้ระบาย เราบอกเค้าว่าถ้าทำอะไรแล้วสบายใจหรือเลิกกันตอนที่ยังไม่เกลียดกันน่าจะดีกว่าสุดท้ายเค้าก็เลิกกัน ตอนนี้เราก็กลับไปคุยกับพี่คนนั้นแล้วล่ะ ถึงแม้จะไม่สามารถคุยกันได้บ่อยๆเหมือนตอนที่เค้าเรียนอยู่ที่เดียวกันก็ตามที บางทีก็ส่งขนมหรือข้อความไปให้บ้าง หวังว่ามันอาจจะทำให้เค้าได้หายเหนื่อยบ้าง บางทีก็แอบอยากชวนไปเที่ยวด้วยเหมือนกันนะ ^^เราว่าบางทีถึงจะไม่มีเวลาให้กันแต่ยังคงใส่ใจ ดูแลกันตลอดมันก็สุขไปอีกแบบนะ
ไม่รู้เหมือนกันว่าสุดท้ายแล้วมันจะจบลงยังไง แต่ยังไงซะมันก็คงเป็นเรื่องที่จะอยู่ในความทรงจำของเราตลอดไป

---

Edit box

ข้อความ รักแรกก็ตอนอยู่มหาลัยนี่แหละค่ะ ชอบรุ่นพี่อยู่คนนึง ตอนแรกก็ไม่ได้รู้สึกอะไรหรอกแต่ด้วยความที่ต้องทำกิจกรรมด้วยกันบ่อย คุยกันบ่อย แล้วก็ไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อย สุดท้ายไปชอบเค้าตอนไหนยังไม่รู้เลย ด้วยความที่เค้าก็ไว้ใจเราเลยคุยกันบ่อยมากแล้วก็สนิทกันมากค่ะ ตอนแรกที่ยังไม่รู้ว่าตัวเองก็ชอบเค้าเหมือนกันเราก็ช่วยเค้าจีบเพื่อนเราคนนึง สุดท้ายเค้าก็จีบไม่ติด เราก็ยังคุยกันตลอด ออกจะมากกว่าเพื่อนทั่วไปคุยกันด้วยซ้ำแล้วเราก็บอกชอบเค้าไป เค้าหัวเราะแล้วไม่ตอบอะไร แต่ก็ยังคุยกันทุกวันเหมือนเดิม ซักพักเราก็ไปรู้มาว่ามีดาวคณะรุ่นเดียวกับเรามาจีบเค้า เค้าก็ตกลงเป็นแฟนกันไป เราก็วาดรูปเหมือนให้เค้าเป็นของขวัญวันเกิดแล้วหลังจากนั้นก็เลยไม่รับโทรศัพท์เค้าอีกเป็นปี แต่เราก็ยังรู้ความเคลื่อนไหวของเค้าจากคนอื่นบ้าง แล้วเราก็รู้ว่าเค้ามีปัญหากับแฟนแรงมากเรื่องที่เค้าทำงานแล้วไม่มีเวลาให้ ก็เลยตัดสินใจโทรไปเพราะรู้ว่าเค้าคงไม่มีใครให้ระบาย เราบอกเค้าว่าถ้าทำอะไรแล้วสบายใจหรือเลิกกันตอนที่ยังไม่เกลียดกันน่าจะดีกว่าสุดท้ายเค้าก็เลิกกัน ตอนนี้เราก็กลับไปคุยกับพี่คนนั้นแล้วล่ะ ถึงแม้จะไม่สามารถคุยกันได้บ่อยๆเหมือนตอนที่เค้าเรียนอยู่ที่เดียวกันก็ตามที บางทีก็ส่งขนมหรือข้อความไปให้บ้าง หวังว่ามันอาจจะทำให้เค้าได้หายเหนื่อยบ้าง บางทีก็แอบอยากชวนไปเที่ยวด้วยเหมือนกันนะ ^^เราว่าบางทีถึงจะไม่มีเวลาให้กันแต่ยังคงใส่ใจ ดูแลกันตลอดมันก็สุขไปอีกแบบนะ ไม่รู้เหมือนกันว่าสุดท้ายแล้วมันจะจบลงยังไง แต่ยังไงซะมันก็คงเป็นเรื่องที่จะอยู่ในความทรงจำของเราตลอดไป

Image    อัพโหลดรูปภาพ    ลบรูปภาพนี้

บันทึก | ดูตัวอย่าง | ปิดหน้าต่างแก้ไข

---

เฮ้ยยยยย การที่เรากลับมาเล่าเรื่องราวในอดีต นี่เรายังไม่แก่ใช่มั๊ย????? 55555
อู๊ยตาย!!!!มันดูเหมือนกับว่าเราอายุเยอะยังไงไม่รู้เนอะ แต่อย่างว่า "รักไม่มีวันตาย" (แต่แฟนพี่เดฟตาย) ไอ้เรื่องราวเกี่ยวกับ"รักครั้งแรก" ก็ตั้งแต่เมื่อจำความได้ กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ตั้งแต่สมัยข้าพเจ้ายังวัยเบบี้ เบบี้ นั้น ก็มีคนดูแลเลี้ยงดู ป้อนข้าว ป้อนนม ป้อนขนมฮานามิ เริ่มต้นก็รู้สึกกับความอบอุ่นและรู้จักกับความรัก เคยได้ยินมั๊ยว่า "รักแรกคือแม่ข้า ลองลงมาคือแม่โขง"555 เอ้า!!!! ก็คนมันรักแม่ รักเน้นๆ (เรามันคนรักครอบครัว) สมัยเด็กน้อยยังไม่รู้จักเลยไอ้คำว่าแฟน แฟนคืออะไร(ปัจจุบันยังหาไม่ได้ กำลังพิจารณาตัวเองอยู่) รู้แต่ว่ามันยังไม่จำเป็น รักครั้งแรกไม่จำเป็นต้องเป็นแฟนก็ได้ พ่อ แม่ พี่ น้อง ญาติ เพื่อน ยังรักไม่ทั่วถึงเลย พยายามรักทุกคนให้เท่าๆกันน่ะ(ปัจจุบันยังทำไม่ได้) เนอะว่ามั๊ย ถึงแม้ว่าตอนนี้จะอายุเพียง 22 ก็น่าจะรับรู้เรื่องราวของความรักและบรรลุภาวะแล้ว เพราะ นุ่นคุมได้ นุ่นเอาอยู่ คร้าาาาาาาาาาาาา



คำเตือน : เรื่องนี้ไม่ใช่สิ่งที่จดจำเพียงช่วงระยะเวลาอันสั้น แต่มันคือทั้งชีวิตและทุกเวลา

---

Edit box

ข้อความ เฮ้ยยยยย การที่เรากลับมาเล่าเรื่องราวในอดีต นี่เรายังไม่แก่ใช่มั๊ย????? 55555 อู๊ยตาย!!!!มันดูเหมือนกับว่าเราอายุเยอะยังไงไม่รู้เนอะ แต่อย่างว่า "รักไม่มีวันตาย" (แต่แฟนพี่เดฟตาย) ไอ้เรื่องราวเกี่ยวกับ"รักครั้งแรก" ก็ตั้งแต่เมื่อจำความได้ กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ตั้งแต่สมัยข้าพเจ้ายังวัยเบบี้ เบบี้ นั้น ก็มีคนดูแลเลี้ยงดู ป้อนข้าว ป้อนนม ป้อนขนมฮานามิ เริ่มต้นก็รู้สึกกับความอบอุ่นและรู้จักกับความรัก เคยได้ยินมั๊ยว่า "รักแรกคือแม่ข้า ลองลงมาคือแม่โขง"555 เอ้า!!!! ก็คนมันรักแม่ รักเน้นๆ (เรามันคนรักครอบครัว) สมัยเด็กน้อยยังไม่รู้จักเลยไอ้คำว่าแฟน แฟนคืออะไร(ปัจจุบันยังหาไม่ได้ กำลังพิจารณาตัวเองอยู่) รู้แต่ว่ามันยังไม่จำเป็น รักครั้งแรกไม่จำเป็นต้องเป็นแฟนก็ได้ พ่อ แม่ พี่ น้อง ญาติ เพื่อน ยังรักไม่ทั่วถึงเลย พยายามรักทุกคนให้เท่าๆกันน่ะ(ปัจจุบันยังทำไม่ได้) เนอะว่ามั๊ย ถึงแม้ว่าตอนนี้จะอายุเพียง 22 ก็น่าจะรับรู้เรื่องราวของความรักและบรรลุภาวะแล้ว เพราะ นุ่นคุมได้ นุ่นเอาอยู่ คร้าาาาาาาาาาาาา คำเตือน : เรื่องนี้ไม่ใช่สิ่งที่จดจำเพียงช่วงระยะเวลาอันสั้น แต่มันคือทั้งชีวิตและทุกเวลา

Image    อัพโหลดรูปภาพ    ลบรูปภาพนี้

บันทึก | ดูตัวอย่าง | ปิดหน้าต่างแก้ไข

---

รักแรกของเรา....เกิดขึ้นตอนม.2 ค่ะ คือเราเป็นคนอ้วนนะ(^^) ไม่ค่อยสวย จึงคิดว่าคงไม่มีใครมาชอบอยู่แล้ว จึงตั้งใจเรียนมักชอบนั่งอยู่หน้าชั้นเรียน เราแอบชอบเพื่อนผู้ชายอยู่คนนึง เค้าเป็นเด็กแว่น เรียนเก่งไปซะเกือบทุกวิชาเลย >>> เวลาผ่านไป วันนั้นเรียนคณิตศาสตร์

---

Edit box

ข้อความ รักแรกของเรา....เกิดขึ้นตอนม.2 ค่ะ คือเราเป็นคนอ้วนนะ(^^) ไม่ค่อยสวย จึงคิดว่าคงไม่มีใครมาชอบอยู่แล้ว จึงตั้งใจเรียนมักชอบนั่งอยู่หน้าชั้นเรียน เราแอบชอบเพื่อนผู้ชายอยู่คนนึง เค้าเป็นเด็กแว่น เรียนเก่งไปซะเกือบทุกวิชาเลย >>> เวลาผ่านไป วันนั้นเรียนคณิตศาสตร์ <<< เราไม่เข้าใจ เลยให้เค้าสอน เค้ามานั่งข้างหลังเรา เขินไปเลยค่ะ และรู้สึกว่ามีคนมาสะกิดหลังอยู่ตลอด ทีแรกนึกว่าเพื่อนแกล้ง ที่จริง มารู้ทีหลังว่าเค้านั่นละที่สะกิดแกล้งเรา เค้าก็แอบชอบเราเหมือนกัน >///< อยากเข้ามาคุยแต่เค้าขี้อาย จากนั้นเราก็คบกันแบบเพื่อน แต่สนิทกันมาก จนเพื่อนคนอื่นเริ่มแซว และเชียร์ให้เป็นแฟนกัน เราคบกันแบบเพื่อน ๆ แฟน ๆ มาจนถึงม.6 พอเข้ามหาลัยฯ เราได้ัเรียนคนละที่จึงเริ่มห่างกัน...แต่ก็ยังติดต่อกันแบบเพื่อน เหมือนเดิมค่ะ...พูดแล้วก็คิดถึงเพื่อนคนนี้เลยนะเนี่ย[EMO=1][EMO=1]

Image    อัพโหลดรูปภาพ    ลบรูปภาพนี้

บันทึก | ดูตัวอย่าง | ปิดหน้าต่างแก้ไข

---

รักแรกจริงๆที่คิดว่ามันเป็นรักจริงๆคงเป็นตอนมหาลัย มีสติและวุฒิภาวะบ้างอยู่พอสมควรค่ะ

แอบชอบเพื่อนตั้งแต่ปีหนึ่ง แต่ไม่กล้าบอก ด้วยเรารู้ว่าเรานิสัยไม่ดี ไม่น่ารัก ไม่สวย อ้วน ก็เลยไม่บอกเขา และเพราะที่เราเป็นเพื่อนกันเราก็รู้ว่าเขานิสัยดี อยากให้รักกับคนดีๆ(สาธุ๊~~~) ส่วนเราก็ขอแอบเก็บความสุขจากการที่ได้ใกล้ชิดแบบเพื่อนแบบนี้ไป ตอนนั้นบางครั้งเราก็แอบมีบ้างที่คิดว่าเขาน่าจะแอบมีรู้สึกพิเศษกับเราบ้างอยู่น้าาาา เพื่อนสนิทเราทั้งสองคนก็บอกว่าเราน่าจะได้เป็นแฟนกัน เพราะอะไรๆก็นึกถึงอีกคนตลอด จนตอนนี้ก็เรียนจบแล้ว ต่างคนต่างไปทำงาน ไม่ค่อยได้คุยกัน แต่เราก็ยังรักเขาตลอดมาปีกว่าหลังจากเรียนจบ

เพราะความที่มันห่างกัน เราไม่สามารถได้อะไรจากที่เราได้สมัยเหมือนเป็นเพื่อน ทั้งการดูแล การเอาใจใส่ การรับฟัง ทุกครั้งที่คุยทุกครั้งที่โทรไปหาเราคาดหวังกับเขาเสมอ พอไม่ได้เราก็วีน โมโห อย่างที่บอกว่าเราไม่ใช่คนดี จนในที่สุดเรามาคิดอีกทีว่ามันคนจะหยุดความคาดหวังนั้นซะ เราตั้งใจที่จะเก็บเกี่ยวความสุขนั้นแบบเพื่อนนี่นา เราต้องการจากเขามากเกินไป เขาให้เราไม่ได้ มันค่อนข้างที่จะเจ็บๆอยู่เหมือนกัน ก็เลยหยุด เป็นแค่เพื่อนคงจะดีแล้ว ^ ^ เราอยากให้เขาได้คนดีๆ ^ ^

แล้วด้วยที่ได้ดูตัวอย่างหนัง My Week With Marilyn ก็ประทับใจประโยคหนึ่งในหนังมากค่ะ "First Love is Such Sweet Despair" รักแรกมันเป็นความสิ้นหวังที่ช่างหอมหวานเหลือเกินค่ะ ^ ^ ผิดหวัง แต่ยังประทับใจ

---

Edit box

ข้อความ รักแรกจริงๆที่คิดว่ามันเป็นรักจริงๆคงเป็นตอนมหาลัย มีสติและวุฒิภาวะบ้างอยู่พอสมควรค่ะ แอบชอบเพื่อนตั้งแต่ปีหนึ่ง แต่ไม่กล้าบอก ด้วยเรารู้ว่าเรานิสัยไม่ดี ไม่น่ารัก ไม่สวย อ้วน ก็เลยไม่บอกเขา และเพราะที่เราเป็นเพื่อนกันเราก็รู้ว่าเขานิสัยดี อยากให้รักกับคนดีๆ(สาธุ๊~~~) ส่วนเราก็ขอแอบเก็บความสุขจากการที่ได้ใกล้ชิดแบบเพื่อนแบบนี้ไป ตอนนั้นบางครั้งเราก็แอบมีบ้างที่คิดว่าเขาน่าจะแอบมีรู้สึกพิเศษกับเราบ้างอยู่น้าาาา เพื่อนสนิทเราทั้งสองคนก็บอกว่าเราน่าจะได้เป็นแฟนกัน เพราะอะไรๆก็นึกถึงอีกคนตลอด จนตอนนี้ก็เรียนจบแล้ว ต่างคนต่างไปทำงาน ไม่ค่อยได้คุยกัน แต่เราก็ยังรักเขาตลอดมาปีกว่าหลังจากเรียนจบ เพราะความที่มันห่างกัน เราไม่สามารถได้อะไรจากที่เราได้สมัยเหมือนเป็นเพื่อน ทั้งการดูแล การเอาใจใส่ การรับฟัง ทุกครั้งที่คุยทุกครั้งที่โทรไปหาเราคาดหวังกับเขาเสมอ พอไม่ได้เราก็วีน โมโห อย่างที่บอกว่าเราไม่ใช่คนดี จนในที่สุดเรามาคิดอีกทีว่ามันคนจะหยุดความคาดหวังนั้นซะ เราตั้งใจที่จะเก็บเกี่ยวความสุขนั้นแบบเพื่อนนี่นา เราต้องการจากเขามากเกินไป เขาให้เราไม่ได้ มันค่อนข้างที่จะเจ็บๆอยู่เหมือนกัน ก็เลยหยุด เป็นแค่เพื่อนคงจะดีแล้ว ^ ^ เราอยากให้เขาได้คนดีๆ ^ ^ แล้วด้วยที่ได้ดูตัวอย่างหนัง My Week With Marilyn ก็ประทับใจประโยคหนึ่งในหนังมากค่ะ "First Love is Such Sweet Despair" รักแรกมันเป็นความสิ้นหวังที่ช่างหอมหวานเหลือเกินค่ะ ^ ^ ผิดหวัง แต่ยังประทับใจ

Image    อัพโหลดรูปภาพ    ลบรูปภาพนี้

บันทึก | ดูตัวอย่าง | ปิดหน้าต่างแก้ไข

---

รักแรกตอนจะขึ้นม.ปลาย ตอนนั้นรู้จักพี่คนนึง ก็คุยสนิทกัน จนมาวันสงกรานต์ วงขอนแก่นขึ้น แล้วร้องเพลง แค่ไหนที่เรียกว่ารักกัน เขาร้องให้ฟังแล้วขอคบกัน 55 เขินดี ตกหลุมรักเลย แต่คนเราจะมารู้ว่ากันจริงๆ ตอนห่างกันคิดถึงกัน และตอนเราไม่สบายเอามาก็ มาดูแลกัน ตอนนั้นโคตรรักเลย. ..คบกันมาจนปี1 มีเรื่องให้เลิกกัน ตอนนี้ก็คุยบ้าง. .

---

Edit box

ข้อความ รักแรกตอนจะขึ้นม.ปลาย ตอนนั้นรู้จักพี่คนนึง ก็คุยสนิทกัน จนมาวันสงกรานต์ วงขอนแก่นขึ้น แล้วร้องเพลง แค่ไหนที่เรียกว่ารักกัน เขาร้องให้ฟังแล้วขอคบกัน 55 เขินดี ตกหลุมรักเลย แต่คนเราจะมารู้ว่ากันจริงๆ ตอนห่างกันคิดถึงกัน และตอนเราไม่สบายเอามาก็ มาดูแลกัน ตอนนั้นโคตรรักเลย. ..คบกันมาจนปี1 มีเรื่องให้เลิกกัน ตอนนี้ก็คุยบ้าง. .

Image    อัพโหลดรูปภาพ    ลบรูปภาพนี้

บันทึก | ดูตัวอย่าง | ปิดหน้าต่างแก้ไข

---

ถามถึงความรักครั้งแรก เราว่าคงเป็นอะไรที่หลายๆคนลืมได้ยากนะคะ
เรายังจำได้ดีแทบจะทุกรายละเอียด
ย้อนกลับไป 8-9 ปีที่แล้ว ตอนนั้นเราอายุ 16 ย่าง17
เรียนอยู่ม.4 กำลังจะขึ้น ม.5 รักครั้งแรก เป็นเพื่อนของเพื่อน
อายุเค้าพอๆกับเรา แต่เราเข้าใจว่าเค้าเป็นพี่ เลยติดเรียกพี่มาตลอด
ทุกวันหยุดเราจะไปเล่นบ้านเค้า เหมือนเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกัน เฮฮาสนุกสนาน

ตอนนั้นพี่เค้ามีแฟนอยู่แล้ว แต่ลึกๆเราก็แอบชอบ (แต่ไม่กล้าแสดงออก)
เราก็อาศัยความเป็นเพื่อน ความน่ารักของเรา(กล้าชมตัวเองด้วย55) ค่อยๆซึมเข้าไปในใจเค้า
จนวันนึงเค้าก็มาบอกกับเรา ว่าเค้าสนใจเรา ตอนนั้นดีใจมาก แต่ติดที่พี่เค้ามีแฟนอยู่แล้ว
และแฟนเค้าเองก็ไม่ได้ทำอะไรผิด รักครั้งแรกของเรา จึงต้องคบกันแบบหลบๆซ่อนๆ

ตอนเป็นเด็กเราก็ไม่ได้คิดถึงเรื่องผิดชอบชั่วดีหรอกค่ะ คิดแต่ทำตามหัวใจตัวเองเท่านั้น
แอบคบ แอบคุยกันอยู่หลายเดือน จนแฟนพี่เค้าสงสัย สุดท้าย พี่เค้าก็บอกเลิกแฟน
และมาคบกับเรา แรกๆนี่นรกของเรา2คนเลยค่ะ เพราะแฟนพี่เค้าตามมาด่าถึงบ้าน
เวลาเจอเราสองคนก็ตะโกนด่าเราต่อหน้าผู้คน ตามมาตบเราที่หอ T^T
เป็นแบบนี้อยู่นานเกือบ 1 ปี แต่เราก็อดทน เพราะคำว่ารักคำเดียว

นอกจากต้องฝ่าด่านแฟนเก่า ก็ยังต้องฝ่าด่านพ่อแม่เราด้วย
เพราะแม่เรารู้ว่าพี่เค้ามีแฟนอยู่แล้ว แต่ยังมาคบเรา แม่เลยไม่ค่อยปลื้มเท่าไหร่
คบกันมา จนเราขึ้น ม.6 พี่เค้าถึงเข้าออกบ้านเราได้ มากินข้าวกับที่บ้านเราได้

ตลอดระยะเวลาที่คบกัน เป็นความรักที่บริสุทธิ์มากจริงๆ
ทุกวันตอนเช้า เราจะนัดกันที่ป้ายรถเมล์ เพื่อนั่งรถไปเรียนพร้อมกัน
พอตอนเย็นก็นัดเจอกันที่ป้ายรถเมล์เช่นเคย เพื่อจะได้นั่งรถกลับพร้อมกัน
และทุกวันเราจะแอบเขียนกระดาษ ใส่ไว้ในกระเป๋าเค้า เป็นเพลงบ้าง เป็นกลอนบ้าง
ทุกวันนี้เรายังเก็บไว้นะ ทุกแผ่นตั้งแต่วันแรกที่เราให้ เราเอามาเย็บเป็นเล่มรวมกัน
และพี่เค้าจะส่งข้อความหาเราทุกวันก่อนนอน
ทุกวันวาเลนไทน์พี่เค้าจะมีช่อดอกไม้ มายืนรอเราข้างประตูโรงเรียน เขินมากๆ ><
ทุกวันพฤหัส จะเป็นวันที่เรากลับบ้านช้า เราจะแวะดูหนังกันก่อนกลับบ้าน

จนกระทั่งช่วง ม.6 เราคบกันมาเกือบ 3ปี ช่วงนั้นก็สนิทกันมาก จนเราเริ่มรู้สึกเบื่อๆ
มีคนมาจีบเรา เป็นคนใจดี ปากหวาน โรแมนติก ช่างเอาอกเอาใจ
แรกๆเราก็ไม่สนใจ เราบอกพี่เค้าไปว่าเรามีแฟนแล้ว แต่พี่เค้าก็ตื้อมาหลายเดือน
จนเราเริ่มใจอ่อน เราเริ่มแอบคบ2คนพร้อมๆกัน (นิสัยไม่ดีเลย)

คบซ้อน2คนมาหลายเดือน พี่เค้าก็สงสัยกันทั้งคู่ แต่จุดแตกหักมาอยู่ตรงที่
ตอนนั้นเราเข้ามหาลัยปี1 แล้วเราไปเดินซื้อของกับพี่คนที่มาจีบคนใหม่
เดินจับมือกันด้วย แล้วแฟนเราเดินตามหลัง คอยมองดูอยู่ตลอด แต่เราไม่รู้ตัว
สักพักพี่เค้าก็มาสะกิดไหล่เรา เราหันไปตกใจมากๆ ช๊อคสุดๆ
พี่เค้าพูดขึ้นมาคำเดียวว่า "ตกลงเราเลิกกันนะ" ตอนนั้นเราช๊อค พูดไม่ออก
พี่เค้าก็เดินไป เราก็ยืนอึ้ง แต่ตอนนั้นเลวหน่อย ไม่ค่อยแคร์พี่เค้าเท่าไหร่
แคร์คนใหม่มากกว่า - -* ก็เลยไม่ได้ตามพี่เค้าไป บอกกับคนใหม่แค่ว่า คนนั้นแฟนเก่า -*-

หลังจากนั้น เราก็พยายามง้อขอคืนดีกะพี่เค้า แต่ก็เป็นจังหวะที่มีคนมาชอบพี่เค้าพอดี
พี่เค้าก็เสียใจกับเรามามาก เค้าเลยไม่ยอมคืนดีด้วย T^T
คบกันมา 4ปี ความทรงจำดีๆร่วมกันมากมาย

และเราก็รู้ตัวว่าตัวเองเป็นคนผิดทุกอย่าง ทุกวันนี้ไม่เคยได้เจอกันเลย
แต่เราจะส่งข้อความไปให้เค้าทุกปีในวันเกิด 9ปีที่รู้จักกันมา เราส่งให้เค้าทุกปี
เราหวังว่า พี่เค้าจะไม่โกรธไม่เกลียดเราแล้ว

เราไม่เคยคิดที่จะให้เค้ากลับมาคบกับเรา ทุกวันนี้เราแค่รับรู้ความเป็นไปขแงเค้า
ได้รู้ว่าพี่เค้าได้ทำงานดีๆ มีแฟนดีๆ ชีวิตมีความสุข เราก็พอใจแล้ว
ของทุกอย่างเรายังเก็บไว้เป็นความทรงจำที่แสนดี

..ครั้งนึงเราเคยรักกัน จากหัวใจจริงๆ
และถ้าพี่เค้าได้มาอ่าน คงพอจะรู้ว่านี่เป็นเรื่องราวของเรา
สิ่งเดียวที่เราอยากจะพูดคือ "เราขอโทษ"...

---

Edit box

ข้อความ ถามถึงความรักครั้งแรก เราว่าคงเป็นอะไรที่หลายๆคนลืมได้ยากนะคะ เรายังจำได้ดีแทบจะทุกรายละเอียด ย้อนกลับไป 8-9 ปีที่แล้ว ตอนนั้นเราอายุ 16 ย่าง17 เรียนอยู่ม.4 กำลังจะขึ้น ม.5 รักครั้งแรก เป็นเพื่อนของเพื่อน อายุเค้าพอๆกับเรา แต่เราเข้าใจว่าเค้าเป็นพี่ เลยติดเรียกพี่มาตลอด ทุกวันหยุดเราจะไปเล่นบ้านเค้า เหมือนเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกัน เฮฮาสนุกสนาน ตอนนั้นพี่เค้ามีแฟนอยู่แล้ว แต่ลึกๆเราก็แอบชอบ (แต่ไม่กล้าแสดงออก) เราก็อาศัยความเป็นเพื่อน ความน่ารักของเรา(กล้าชมตัวเองด้วย55) ค่อยๆซึมเข้าไปในใจเค้า จนวันนึงเค้าก็มาบอกกับเรา ว่าเค้าสนใจเรา ตอนนั้นดีใจมาก แต่ติดที่พี่เค้ามีแฟนอยู่แล้ว และแฟนเค้าเองก็ไม่ได้ทำอะไรผิด รักครั้งแรกของเรา จึงต้องคบกันแบบหลบๆซ่อนๆ ตอนเป็นเด็กเราก็ไม่ได้คิดถึงเรื่องผิดชอบชั่วดีหรอกค่ะ คิดแต่ทำตามหัวใจตัวเองเท่านั้น แอบคบ แอบคุยกันอยู่หลายเดือน จนแฟนพี่เค้าสงสัย สุดท้าย พี่เค้าก็บอกเลิกแฟน และมาคบกับเรา แรกๆนี่นรกของเรา2คนเลยค่ะ เพราะแฟนพี่เค้าตามมาด่าถึงบ้าน เวลาเจอเราสองคนก็ตะโกนด่าเราต่อหน้าผู้คน ตามมาตบเราที่หอ T^T เป็นแบบนี้อยู่นานเกือบ 1 ปี แต่เราก็อดทน เพราะคำว่ารักคำเดียว นอกจากต้องฝ่าด่านแฟนเก่า ก็ยังต้องฝ่าด่านพ่อแม่เราด้วย เพราะแม่เรารู้ว่าพี่เค้ามีแฟนอยู่แล้ว แต่ยังมาคบเรา แม่เลยไม่ค่อยปลื้มเท่าไหร่ คบกันมา จนเราขึ้น ม.6 พี่เค้าถึงเข้าออกบ้านเราได้ มากินข้าวกับที่บ้านเราได้ ตลอดระยะเวลาที่คบกัน เป็นความรักที่บริสุทธิ์มากจริงๆ ทุกวันตอนเช้า เราจะนัดกันที่ป้ายรถเมล์ เพื่อนั่งรถไปเรียนพร้อมกัน พอตอนเย็นก็นัดเจอกันที่ป้ายรถเมล์เช่นเคย เพื่อจะได้นั่งรถกลับพร้อมกัน และทุกวันเราจะแอบเขียนกระดาษ ใส่ไว้ในกระเป๋าเค้า เป็นเพลงบ้าง เป็นกลอนบ้าง ทุกวันนี้เรายังเก็บไว้นะ ทุกแผ่นตั้งแต่วันแรกที่เราให้ เราเอามาเย็บเป็นเล่มรวมกัน และพี่เค้าจะส่งข้อความหาเราทุกวันก่อนนอน ทุกวันวาเลนไทน์พี่เค้าจะมีช่อดอกไม้ มายืนรอเราข้างประตูโรงเรียน เขินมากๆ >< ทุกวันพฤหัส จะเป็นวันที่เรากลับบ้านช้า เราจะแวะดูหนังกันก่อนกลับบ้าน จนกระทั่งช่วง ม.6 เราคบกันมาเกือบ 3ปี ช่วงนั้นก็สนิทกันมาก จนเราเริ่มรู้สึกเบื่อๆ มีคนมาจีบเรา เป็นคนใจดี ปากหวาน โรแมนติก ช่างเอาอกเอาใจ แรกๆเราก็ไม่สนใจ เราบอกพี่เค้าไปว่าเรามีแฟนแล้ว แต่พี่เค้าก็ตื้อมาหลายเดือน จนเราเริ่มใจอ่อน เราเริ่มแอบคบ2คนพร้อมๆกัน (นิสัยไม่ดีเลย) คบซ้อน2คนมาหลายเดือน พี่เค้าก็สงสัยกันทั้งคู่ แต่จุดแตกหักมาอยู่ตรงที่ ตอนนั้นเราเข้ามหาลัยปี1 แล้วเราไปเดินซื้อของกับพี่คนที่มาจีบคนใหม่ เดินจับมือกันด้วย แล้วแฟนเราเดินตามหลัง คอยมองดูอยู่ตลอด แต่เราไม่รู้ตัว สักพักพี่เค้าก็มาสะกิดไหล่เรา เราหันไปตกใจมากๆ ช๊อคสุดๆ พี่เค้าพูดขึ้นมาคำเดียวว่า "ตกลงเราเลิกกันนะ" ตอนนั้นเราช๊อค พูดไม่ออก พี่เค้าก็เดินไป เราก็ยืนอึ้ง แต่ตอนนั้นเลวหน่อย ไม่ค่อยแคร์พี่เค้าเท่าไหร่ แคร์คนใหม่มากกว่า - -* ก็เลยไม่ได้ตามพี่เค้าไป บอกกับคนใหม่แค่ว่า คนนั้นแฟนเก่า -*- หลังจากนั้น เราก็พยายามง้อขอคืนดีกะพี่เค้า แต่ก็เป็นจังหวะที่มีคนมาชอบพี่เค้าพอดี พี่เค้าก็เสียใจกับเรามามาก เค้าเลยไม่ยอมคืนดีด้วย T^T คบกันมา 4ปี ความทรงจำดีๆร่วมกันมากมาย และเราก็รู้ตัวว่าตัวเองเป็นคนผิดทุกอย่าง ทุกวันนี้ไม่เคยได้เจอกันเลย แต่เราจะส่งข้อความไปให้เค้าทุกปีในวันเกิด 9ปีที่รู้จักกันมา เราส่งให้เค้าทุกปี เราหวังว่า พี่เค้าจะไม่โกรธไม่เกลียดเราแล้ว เราไม่เคยคิดที่จะให้เค้ากลับมาคบกับเรา ทุกวันนี้เราแค่รับรู้ความเป็นไปขแงเค้า ได้รู้ว่าพี่เค้าได้ทำงานดีๆ มีแฟนดีๆ ชีวิตมีความสุข เราก็พอใจแล้ว ของทุกอย่างเรายังเก็บไว้เป็นความทรงจำที่แสนดี ..ครั้งนึงเราเคยรักกัน จากหัวใจจริงๆ และถ้าพี่เค้าได้มาอ่าน คงพอจะรู้ว่านี่เป็นเรื่องราวของเรา สิ่งเดียวที่เราอยากจะพูดคือ "เราขอโทษ"...

Image    อัพโหลดรูปภาพ    ลบรูปภาพนี้

บันทึก | ดูตัวอย่าง | ปิดหน้าต่างแก้ไข

---